Gdy niebo pęka: powodzie monsunowe i ekstremalne opady deszczu w Azji Południowej
Udostępnij
Latem 2025 roku Pakistan doświadczył niszczycielskiej serii powodzi monsunowych. Badanie przeprowadzone przez World Weather Attribution potwierdziło, że zmiany klimatu zwiększyły opady o szacunkowo dziesięć do piętnastu procent. Ta intensyfikacja miała bezpośrednie skutki: zniszczono domy, zginęły ludzie, a całe dzielnice miast zostały zalane. Szczególnie dotknięte były regiony Pendżabu i Khyber Pakhtunkhwy. W Rawalpindi 17 lipca w ciągu zaledwie jednego dnia spadło ponad 230 milimetrów deszczu, co doprowadziło do zapaści miejskiego systemu kanalizacji. W regionach górskich, takich jak Gilgit-Baltistan, ekstremalne zjawiska pogodowe doprowadziły również do katastrofalnych zdarzeń – w tym do lawiny, która pogrzebała grupę ochotników.
W tym samym czasie inne części Azji również doświadczyły wyjątkowo intensywnych opadów. Hongkong odnotował w sierpniu ponad 350 milimetrów opadu w ciągu jednego dnia, co stanowiło najsilniejsze sierpniowe opady od początku prowadzenia pomiarów pogodowych w 1884 roku. W ciągu zaledwie ośmiu dni wydano tam cztery tzw. „czarne ostrzeżenia przed ulewami” – historyczny rekord. W północnych Indiach, przede wszystkim w stanie Uttarakhand, doszło do gwałtownych powodzi, osuwisk i zniszczeń, które spowodowały liczne ofiary śmiertelne i pozostawiły wiele osób zaginionych.
Te zdarzenia nie są przypadkowe. Ocieplona atmosfera może przyjąć więcej wilgoci, co prowadzi do częstszych i intensywniejszych opadów. Każde dodatkowe ocieplenie powietrza zwiększa jego zdolność do magazynowania wody, przez co opady stają się bardziej ekstremalne. W Pakistanie fala upałów wiosną dodatkowo przyczyniła się do nasilenia monsunowych deszczów: wzrost temperatury spowodował silne obniżenie ciśnienia termicznego, które przyciągało wilgotne masy powietrza. Jednocześnie topnienie śniegu w wysokich górach zaczęło się wcześniej, powodując, że rzeki i zbiorniki retencyjne wzbierały już przed rozpoczęciem pory deszczowej.
Wnioski naukowe jasno wskazują, że zmiany klimatu sprawiają, że ekstremalne opady, takie jak w tym roku, są bardziej prawdopodobne i intensywne. Połączenie upałów, topniejących lodowców i niewystarczającej infrastruktury w szybko rozwijających się miastach znacznie zwiększa podatność wielu regionów na zagrożenia. Szczególnie dramatyczne jest to, że kraje takie jak Pakistan, które odpowiadają za mniej niż jeden procent globalnych emisji CO₂, należą do głównych ofiar tych spowodowanych klimatem zjawisk ekstremalnych.
Aby takie katastrofy nie stały się nową normą, niezbędne są pilne inwestycje w odporną na zmiany klimatu infrastrukturę, wydajne systemy wczesnego ostrzegania i zrównoważone planowanie miast. Dostosowanie się do zmieniającej się rzeczywistości klimatycznej nie jest już tylko kwestią zapobiegawczego działania, lecz bezpośredniego zapewnienia przetrwania – zwłaszcza dla regionów, które w najmniejszym stopniu przyczyniły się do zmian klimatu, a jednocześnie najmocniej odczuwają ich skutki.
Słowniczek
Badania atrybucyjne: Badania naukowe określające, w jakim stopniu zmiany klimatu uczyniły dane zjawisko pogodowe bardziej prawdopodobnym lub intensywnym.
Czarne ostrzeżenie przed ulewami: Ostrzeżenie wydawane przez władze Hongkongu przed ekstremalnymi opadami deszczu, najwyższy z trzech poziomów ostrzegania.
Hydrologia monsunowa: Dziedzina hydrologii zajmująca się wpływem monsunu na rzeki, gleby i systemy wodne.
Obniżenie ciśnienia termicznego: Obszar o niskim ciśnieniu atmosferycznym, powstający w wyniku silnego nagrzania powietrza i przyciągający wilgotne masy powietrza.
Adaptacja do zmian klimatu: Działania podejmowane w celu ograniczenia negatywnych skutków zmian klimatu oraz zwiększenia odporności społeczeństw i ekosystemów.